“Boilerplate code” หรืออาจจะเรียกว่า “รหัสสำเร็จรูป” หมายถึงส่วนของรหัสที่ใช้ซ้ำ เป็นมาตรฐาน และอาจจะมีการปรับเปลี่ยนเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยเมื่อนำไปใช้ในหลายๆที่ภายในแอปพลิเคชันซอฟต์แวร์ โดยทั่วไปแล้วจะเกี่ยวข้องกับการเขียนรูปแบบโค้ดที่เหมือนกันหรือคล้ายกันซ้ำแล้วซ้ำอีกเพื่อให้ได้ฟังก์ชันการทำงานทั่วๆไปหรือตรงตามความต้องการบางประการ การกล่าวถึงรหัสสำเร็จรูปมักจะกล่าวรวมถึงการตั้งค่าเริ่มต้น การกำหนดค่า การจัดการข้อผิดพลาด และงานรูทีนอื่นๆ ที่จำเป็น แต่ไม่ได้มีส่วนร่วมโดยตรงกับตรรกะหลักของแอปพลิเคชัน

รหัสสำเร็จรูปอาจใช้เวลานานในการเขียน มีแนวโน้มที่จะเกิดข้อผิดพลาด ยากต่อการบำรุงรักษา และสามารถทำให้โปรแกรมใหญ่ขึ้นและซับซ้อนขึ้น ทำให้การอ่านโค๊ดเพื่อทำความเข้าใจยากขึ้นและเพิ่มต้นทุนในการพัฒนา ยิ่งไปกว่านั้นหากมีการเปลี่ยนแปลงหรืออัปเดตที่จำเป็นในรหัสสำเร็จรูป นักพัฒนาจำเป็นต้องทำการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นในหลายๆที่ซึ่งจะเพิ่มโอกาสที่จะเกิดความไม่สอดคล้องกันและทำให้เกิดภาระในการบำรุงรักษา

เฟรมเวิร์กและไลบรารีมีเป้าหมายที่จะลดรหัสสำเร็จรูปโดยจัดเตรียมสิ่งที่เป็นการสรุปการใช้งาน (abstarct) วิธีการ (convention) และส่วนประกอบที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ซึ่งซ่อน (encapsulate) ฟังก์ชันการทำงานทั่วไปไว้ข้างใน ด้วยการใช้ประโยชน์จากเครื่องมือเหล่านี้ นักพัฒนาสามารถมุ่งเน้นที่ตรรกะหลักของแอปพลิเคชันของตนได้มากขึ้น และลดจำนวนรหัสสำเร็จรูปที่จำเป็นต้องเขียน ซึ่งช่วยให้เกิดการปรับปรุงประสิทธิภาพ สามารถอ่านโค้ดได้ง่าย และส่งเสริมการนำโค้ดกลับมาใช้ใหม่ มีการเขียนโปรแกรมที่กระชับ บำรุงรักษาได้ และมีแต่ตรรกะเฉพาะธุรกิจ ส่งผลให้โค้ดเบสสะอาดขึ้น